Désiré Mercier was een Belgisch pedagoog en een voorstander van de 19^e eeuwse hernieuwde beleving van de filosofie van Thomas van Aquino.

    De kleine Désiré–Joseph Mercier werd geboren op 21 november 1851 in Braine-l'Alleud. Hij werd priester gewijd in 1874. Van 1877 tot 1882 doceerde hij filosofie aan het seminarie van Mechelen. In 1880 vroeg paus Leo XIII of er geen programma “Thomistische filosofie” kon gedoceerd worden aan de Katholieke Universiteit van Leuven. Zijn vraag werd ingewilligd en Mercier werd in 1882 aangesteld als professor voor dat programma. Zijn lezingen over het Thomisme in relatie met de moderne filosofie en wetenschap trokken veel (buitenlandse) studenten aan. Met de steun van paus Leo XIII stichtte Mercier in 1894 het Hoger Instituut voor Wijsbegeerte (H.I.W) te Leuven. Het instituut werd één van de belangrijkste centra van het Thomisme. Dankzij Paus Pius X werd Mercier in 1906 aartsbisschop van Mechelen, een jaartje later in 1907 werd hij kardinaal.

    Tijdens Wereldoorlog I was Mercier niet te spreken over de bombardering van de Leuvense bibliotheek en over de deportering van arbeiders. Dit zorgde ervoor dat hij als het ware internationaal woordvoeder van de Belgen werd in WO I. Op uitnodiging van President Woodrow Wilson, bezocht Mercier in 1919 de Verenigde Staten van Amerika en even later trok hij ook door Canada. Bij zijn terugkeer startte hij met de heropbouw van de Leuvense bibliotheek, deze heropbouw gebeurde met financiële steun die hij tijdens zijn reis door Amerika en Canada verzameld had.

    Op 25 januari 1926 stierf kardinaal Mercier te Brussel.

Bron: Encyclopaedia Britannica

Vertaald en bewerkt door Jan Mostert